• 
• 
• 
• 
• 

De wekker loopt af om 2 uur we gaan naar Frankrijk naar een water dat Staceys Place heet.

Voordat we gaan pakken we nog een douche en natuurlijk nog een paar bakken koffie.

Om 3.30 rijden we uit Woerden weg op naar het onbekende watertje waar een voor ons bekende vissoort rondzwemt die allemaal gevangen willen worden…..

We gaan naar de Loirestreek en de regio heet Mayenne en Stacey’s place ligt tussen Mayenne en Laval in.

“We” zijn Jolanda en Rene en zien er naar uit om te vissen op een onbekend water.

We hebben een missie, ze zijn verzot op Nederlandse frikadellen, Nederlandse Mayo en spruitjes (kennen ze daar niet). Nadat we bij een bakkie koffie even hebben bijgepraat vertrekken we naar onze eindbestemming een kleine 20 minuten hiervandaan.

Aangekomen bij Stacey’s place worden we warm welkom geheten door Andy Stacey en mogen we kiezen tussen koffie en thee. Na zoveel koffie kiezen we voor een kop echte Engelse thee.

Na de thee krijgen we een rondleiding van Andy en mogen we een plekje kiezen waar we de tent willen opzetten.

Andy verteld ons heel veel over het water en wij vragen honderd uit, hij biedt ons zelfs aan om ons te helpen met het opzetten van onze bivvy en shelter, maar dit is een klusje wat we zelf doen al zegt het heel veel over de gastvrijheid en de gastheer.

Rond zes uur gaan we eten, Andy heeft spaghetti gemaakt voor ons en krijgen dit geserveerd met een biertje en een wijntje. Natuurlijk hebben we voordat we zelf gingen eten de vissen al gevoerd met een aantrekkelijke partij kwaliteits bollen. We besluiten om na het eten nog even te gaan vissen, binnen het halve uur heeft Jolanda haar eerste visje op de mat en deze wordt opgevolgd door een werkelijk heel mooie rijen.

Beide vissen zijn rond de tien pond en ik verspeel mijn eerste visje, ik krijg een dejavu met een vorig visavontuur, gelukkig weet ik even later ook mijn eerste 10 pondertje te vangen, het valt op dat deze vissen zeer sterk zijn en het lijkt er op dat onze bol in de smaak valt.

Rond tien uur gaat bij ons beide het licht uit en besluiten we om lekker te gaan slapen zonder dat de hengels in het water liggen.

 

Maandag

 

We worden rond acht uur wakker en gooien onze hengels uit en maken een bak koffie, om kwart over negen roept Andy ons voor het ontbijt, we laten ons deze week lekker verwennen aan de waterkant, geen boodschappen doen, geen gekook dat laten we aan Andy over.

Andy heeft een echt Engels ontbijt voor ons gemaakt met witte bonnen in tomatensaus, bacon en gebakken ei met daarbij de aantekening dat hij de eieren deze morgen uit de kippenren gehaald heeft. We genieten met volle teugen van het ontbijt en nemen uitgebreid de tijd om het op te eten, we zitten inmiddels al in een vakantie ritme en passen onze snelheid aan op het leven om ons heen.

Na het eten gaan we vissen en over Jolan kunnen we heel kort zijn, helemaal niets deze dag.

Ik weet in de loop van de dag 2 vissen te landen, beide schubs, de eerste van 11 pond en de tweede is dertien pond. Verder verspeel ik twee grote vissen waarvan de eerste van een echt groot kaliber is (Andy staat op dat moment bij ons en denkt dat zijn topvissen nog groter zijn dan hij verwacht had). Bij vis 1 heb ik lijnbreuk iets wat nog nooit is voorgekomen met de lijn die ik gebruik.

Bij vis twee is mijn onderlijn doormidden (mogelijk een grote snoek die hem heeft doorgebeten). We stoppen met vissen om te genieten van de Engelse curry die Andy heeft gemaakt, man man wat is dat spul lekker!

Na het eten vissen we nog even, echter zonder resultaat en om 23 uur besluiten we om de hengels in te draaien en lekker te gaan slapen.

 

Dinsdag

 

We zitten rond half acht achter onze hengels en we weten nog niet wat de dag ons culinair en op visgebied zal brengen maar we zullen vandaag plezier hebben.

Ik vang overdag twee vissen een spiegel en een schub beide van 11 pond en op een snowman, onze eigen boillie met een roze squid octopus popup.

Jolanda weet een schub van 14 pond te vangen, deze vis wordt duidelijk voor de eerste keer gehaakt en springt als ie in het net zit er weer uit, hoezo veel energie!

Rond 17 uur gebeurt het ik krijg een run en voel dat er een meer dan gemiddelde vis aan de lijn zit maar wederom verspeel ik hem op dezelfde plek als waar gisteren mijn lijn brak, de vis duikt gelijk naar deze plek toe en deze keer zit ik vast in iets wat zich onder de waterspiegel bevind. Ik krijg de lijn met geen mogelijkheid los maar durf ook niet al te veel druk te zetten want mogelijk zit de vis er nog aan.

Jolanda besluit om te lopen en in de roeiboot te stappen om op de plaats delict te gaan kijken of ze de boel los kan krijgen en mogelijk de vis kan bevrijden.

Daar aangekomen weet ze met heel veel moeite de lijn los te krijgen, de karper is al lang gevlogen of moet ik schrijven gezwommen…

Jolanda kijkt nog even of ze de obstakels kan loskrijgen en mogelijk kan verwijderen, ze weet een aantal takken los te krijgen en maar bij de vierde tak gaat het mis, ze trekt heel erg hard en de tak breekt met een onderwater krak af met als gevolg dat de boot overhelt van de ene naar de andere kant en ze haar evenwicht verliest en ze kort gezegd in het water dondert.

Andy die aan de overkant toekijkt, krijgt van schrik zowat een hartaanval en sprint gelijk naar onze kant, ik gier het uit van het lachen, de tranen lopen over mijn wangen maar ben wel zo helder om het fototoestel te pakken en een paar kiekjes te schieten.

Het duurt even voordat Jolanda beseft wat er gebeurt is en als Andy bij ons aankomt is ze rustig het bodemprofiel n het onderzoeken en haalt ze nog wat takken los.

Andy is intussen volkomen verbaasd dat ze daar zo lekker rond dobbert en constateert dat ze volkomen in haar element is en snapt er werkelijk helemaal niets van.

Nadat ze twintig minuten heeft rondgedobberd besluit ze dat het genoeg geweest is en haalt ze de boot en de peddels op om deze vervolgens aan een touw mee te nemen.

Natuurlijk gaat ze gelijk onder de douche en neem ik schone kleren voor haar mee, na het douchen schenkt Andy nog steeds vol ongeloof haar een lekker glas wijn in.

Na het eten hebben we niet meer gevist, we hebben met onze gastheer lekker zitten borrelen en allerlei wetenswaardigheden uitgewisseld over het leven in Frankrijk en de verschillen in levensstijl in beide landen.

Ook heeft Andy ons deelgenoot gemaakt van de problemen die hij ondervonden heeft bij het opstarten van een leven in Frankrijk, kortom het was een reuze gezellige avond met een hoop lol.

 

Woensdag

Ik stap rond vijf uur uit mijn slaapzak, het is nog donker als ik mijn hengels uitgooi en daarna maak ik een lekkere mok koffie voor mezelf.

Jolanda slaapt na haar Olympisch zwemrecord nog even lekker door en ik genbiet van het wakker worden van de natuur en het opkomen van de zon.

Bij het eerste daglicht besluit ik bij de boom/kantstek bij te voeren met pellets en maïs die ik van Andy heb gehad. Om acht uur komt Jolanda naast me zitten om te vissen en maak ik nog een lekkere bak koffie en we vissen samen nog een uurtje door voor we aan het ontbijt gaan (ik kies weer voor toast met een gebakken ei en natuurlijk bacon), Jolanda constateert dat ze overal spierpijn heeft, ik heb geen flauw idee hoe dat nu toch kan.

Jolanda heeft even behoefte aan iets anders en gaat gezellig met Andy mee om een paar boodschappen te doen, ik ga lekker door met vissen.

Als ze weer naast me komt zitten besluit ze om met maïs op de hair te gaan vissen en vangt ze twee vissen van rond de tien pond binnen het uur, daarna valt het weer stil.

Als ze halverwege de middag haar aas wil controleren duikt er een snoek tijdens het indraaien op het aas en bijt een paar seconden later haar onderlijn door.

Een half uur later krijg ik een goeie run en voel een leuke vis aan de andere kant van de lijn, wijs geworden van de eerdere problemen op deze stek probeer ik mijn hengels zo hoog mogelijk te houden in de hoop dat ik de vis zo uit de obstakels kan houden. Helaas lukt me dit niet een ook het nieuwe draad wat ik eerder op de molen heb gespoeld breekt. Van nijd gooi ik onder het slaan van wat minder nette woorden mijn hengel op de kant.

Drie runs op deze stek van een meer dan gemiddelde vis en 1 keer vast en 2 keer de lijn gebroken is ook voor deze geboren optimist iets te veel van het goede.

Ik wil echter wel op deze stek blijven vissen en we besluiten dan ook om deze stek morgen te bevissen vanaf de overkant.

 

Voor vandaag besluit ik deze plek met rust te laten en elders te vissen waar ik geen grote vis verwacht.

Ik weet als pleister op de wonde nog een spiegeltje te vangen van rond de 11 pond die wederom goed partij geeft.

Tegen 23 uur vang ik nog een heel klein spiegeltje op maïs onder de eigen kant en we besluiten hierna lekker te gaan slapen.

 

Donderdag

 

We beginnen de dag met het verhuizen van onze spullen naar de overkant en voeren een aantal stekken goed aan om vervolgens te genieten van het ontbijt wat Andy voor ons heeft gemaakt, ja ja ik wilde weer bacon met ei en toast dat wordt nog afkicken als we eenmaal weer thuis zijn.

Hierna start het vissen vanaf de andere kant van het meer, (je huurt dit meer exclusief dus je mag zelf bepalen waar je gaat zitten) we genieten van het hernieuwde uitzicht en het leven op en om het water heen en na een uur krijg ik een run van de plek waar ik eerder vis verspeeld heb, het is een mooi gevecht en het lijkt er op dat je vanaf deze kant de vis beter kan drillen omdat er meer diep water voor ons ligt waardoor de vis langer diep kan blijven. Tegen de tijd dat de vis zijn koppie boven heeft is zijn energie kwijt en hij is dan ook schepklaar.

Hierdoor is de vis op de kant ook rustiger en is het makkelijker om wat foto’s te maken. Ergens in de middag wanneer het 27 graden is (hallo het is begin September) krijg ik een mooie klassieke run, deze vis weet wat vechten is en gaat de strijd met mij aan, uiteindelijk weet ik de strijd in mijn voordeel te beslechten en ligt er een mooie schub met een enorme staart in mijn net. Er worden wat foto’s gemaakt en we wegen de vis, het gewicht valt ons alle drie tegen als blijkt dat de vis precies 20 pond weegt, we dachten alle drie dat ie tussen de 24 en 28 pond zou wegen.

Nadat we de vis hebben terug gezet gaan we een emmer water aan de weegschaal hangen en deze ook aan de weegschaal van Andy hangen om daarna tot de conclusie te komen dat ook hier de weegschaal niet liegt.

In de avond is het heel stil op het water, de stilste tot nu toe, nergens wordt er gesprongen, of geaasd. Toch weet ook Jolanda nog haar visje te vangen in het donker. Ze weet een mooie lange schub van 12 pond aan de haak te slaan en verspeeld een spiegeltje die vals gehaakt was.

Hierna besluiten we te stoppen voor vandaag en nemen we nog een afzakkertje voordat we gaan slapen.

 

Vrijdag

 

We zitten om tien over zeven achter onze hengels en om half acht heb ik een run, helaas heb ik materiaalpech en zit mijn lijn niet goed bij de molen, terwijl ik de hengel vast houd en de lijn alle kanten zie opgaan en regelmatig zie slap hangen probeert Jolanda het materiaal pech te verhelpen, dit lukt uiteindelijk na een lange vijf minuten en terwijl ik de vis begin te drillen die werkelijk niet weet wat hem nu overkomt pakt Jolanda het schepnet. Als de vis bijna in het net is schiet hij alsnog los.

Werkelijk waar, zoveel pech (of noem het onkunde) heb ik niet meer meegemaakt sinds begin 2009 toen alles wat ik ondernam gedoemd was te mislukken.

Maar ook hier hebben we heel veel plezier om, en dat is toch waar het omgaat.

De rest van de dag is het tegen de 30 graden en staat de dag in het teken van bezoek, zo komt een goede vriend van Andy langs met zijn vrouw om te zien hoe het gaat. De naam van de vriend is Rob en Rob heeft ook een eigen meer (les burons) en daarnaast is ie zo gek als een deur en enorm druk, deze man heeft wel heel erg veel adhd in zijn lijf zitten, maar het is enorm gezellig.

In de middag komen Mark en Nikki langs (van la petite martiniere) langs om te zien hoe het gaat.en het gegaan is. We hebben met zijn allen een paar gezellig uurtjes en we nemen later dan ook afscheid van ze met een afspraak voor carp 2011 dan zijn ze allen onze gast.

Jolanda weet tijdens het bezoek ook nog een vis te vangen en zo hebben we samen uiteindelijk 18 vissen gevangen die we eerlijk verdeeld in 9 voor Jolanda en 9 voor mij.

 

Zaterdag

 

Dit is de dag van het afscheid, dit zal ons zwaar vallen, maar ook Andy geeft aan dat hij en zijn honden de rest van de dag in een dipje zullen zitten. We hebben voor Andy nog een lekkere fles Whisky gekocht voor de enorm goede zorgen en de gezelligheid die hij ons heeft geboden en in ruil hiervoor krijgen we een dikke knuffel. Thuis gekomen hebben we een mail in onze mailbox dat hij uitkijkt naar het tegen bezoek voor carp 2011 en wij? Wij willen weer in de auto springen en terug naar Andy en zijn gekke dierentuin waar aan elk dier een verhaal zit en waar de rust heerlijk is om de normale dagelijkse drukte te ontvluchten.

 

Conclusie

 

Een nieuw water waar Andy met veel liefde en aandachtaan gewerkt heeft om hier een mooie rustige plaats van te maken en waar de verzorging geweldig is, Andy is een geweldige gastheer die werkelijk alles doet om het de gasten naar de zin te maken.

Wij hebben hier genoten en gaan nog zeker terug.

De vissen zijn heel mooi en sterk liggen tussen de 3 en 36 pond. Van de 18 vissen kwamen er 2 op een snowman, 3 op maïs op de hair en de rest kwam op de boilie.

Andy heeft nog een paar dingetjes te doen voor het echt perfect is, maar dat beseft hijzelf als de beste.

Voor mij is dit een absolute topper waar je heerlijk je (vis)vakantie kan doorbrengen in een hele mooie natuurlijke rustige omgeving met heel veel dieren om je heen.